Skip to main content

Lody owocowe

Zawsze mnie kusiło żeby zrobić domowe lody, ale przerażała mnie perspektywa ciągłego mieszania mrożącej się mikstury. Oczywiście, wystarczyłoby kupić odpowiednia maszynkę, ale prawdę powiedziawszy moja lista potrzeb jeśli chodzi o wyposażenie kuchni rośnie w zastraszającym tempie i akurat maszynka do lodów nie jest priorytetem. Ale przecież ludzie robią lody w domu… czyli nie może to być jakieś bardzo skomplikowane… Długo szperałam za przepisem, który by mnie jakoś wyjątkowo zachęcił, a ostatecznie to postanowiłam zdać się na instynkt Pichceniomaniaczki, i oto co wyszło.

Read More

Śliwkowa wielkanocna pychota

Muszę przyznać, że nie jestem zwolenniczką przesłodzonych ciast i deserów. Rozumiem, że niektóre słodkości po prostu muszą takie być, ale w związku z tym jem je dość rzadko i w niewielkich ilościach. Dla mnie takimi słodkimi ulepkami zawsze jawiły się być mazurki. Inna sprawa, że w moim domu, na Wielkanoc od zawsze piekło się raczej baby. Do czasu, gdy moja mama odkryła poniższy przepis. Pojęcia nie mam skąd on pochodzi, ale chętnie uściskałabym autora! Któregoś roku mazurek skończył się jeszcze przed świętami- to chyba niezła reklama 😉
Składniki:

  • 3 szklanki mąki
  • 250 g masła
  • 3/4 szklanki cukru
  • 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
  • 1 jajko do ciasta i drugie do posmarowania
  • 150 g śliwek suszonych
  • ok. 250 g powideł śliwkowych
  • orzechy włoskie do przybrania

Jajka i masło dobrze wyjąć wcześniej z lodówki, by miały szansę się zacieplić. Mąkę mieszamy z proszkiem do pieczenia i cukrem.

Dokładamy pokrojone masło i lekko siekamy je nożem- by jak najbardziej rozdrobnić, lekko połączyć z mąką, ale nie mieć bezpośredniego kontaktu z masłem, by zanadto nie rozmiękło.

Dodajemy jajko i pokrojone śliwki.

Dopiero teraz krótko zagniatamy ciasto- tylko do połączenia się składników.

1/2 (może troszeczkę więcej) ciasta rozwałkowujemy na placek o grubości mniej więcej 0,5 cm, w razie potrzeby podsypując mąką.

Jeśli ciasto jest zbyt luźne, możecie włożyć je na 10 minut do zamrażalnika. Na blaszce wyłożonej papierem do pieczeni formujemy dość równy prostokąt, wygniatając kształt dłońmi.

Z reszty ciasta toczymy wałeczki, które układamy na brzegach oraz tak, by utworzyć mniej więcej równe kwadraciki (na ukos), jeden wałeczek na drugim.

Rozmącamy drugie jajko (mogą to po prostu być pozostałości jajka) i smarujemy nim utworzone wałeczki.

Pieczemy 10 minut w nagrzanym do 180 stopni piekarniku.

Wyciągamy, na każdy z kwadracików wykładamy solidną łyżeczkę śliwkowej konfitury.

Pieczemy dalej w 180 stopniach przez 7-10 minut. Do zrumienienia. Na koniec przystrajamy kawałkami orzecha włoskiego.

Można też dodać inne orzechy lub suszone owoce.

Banany na deser

Tworzenia kulinarnego bloga wiąże się bardzo często z osobistymi wycieczkami i nie mam tutaj na myśli wyłącznie dosłownie wycieczek, czyli podróży, ale też szperanie we własnych upodobaniach i wspomnieniach. Ten przepis to powrót do dzieciństwa, kiedy banany smakowały jakoś lepiej i były rarytasem. Pierwszy raz ten prościutki, wręcz banalny deser jadłam, mając może 10 lat, u koleżanki. Ależ to było dobre! Potem na dość długo zapomniałam o tym deserku, ale od jakiegoś czasu z przyjemnością, regularnie do niego wracam. Nie wiem, czy można wymyślić bardziej banalną słodkość. Próbowaliście kiedyś? Piszcie proszę, jestem bardzo ciekawa!

Read More

Pieczone pączuszki

Dałam się porwać tłustoczwartkowemu szaleństwu! U mnie jutro tradycyjnie faworki i pączki, oczywiście. Ale postanowiłam spróbować także pączków w pieczonej wersji. Napiszę tak- prawie wszystkie zniknęły od razu. Smaczne są bardzo, pulchniutkie, wilgotne, ale czy to są pączki?…Kształt się niby zgadza, ale mam wątpliwości. To jednak smażenie gwarantuje tym słodkościom specyficzny smak, który kochamy. Oczywiście, pieczona wersja jest mniej kaloryczna, więc możemy je jeść bez wielkich wyrzutów sumienia i to jest niewątpliwa zaleta. Jednak… nie mogłabym spać spokojnie w nocy, gdybym nie dodała, że to raczej jednak bułeczki drożdżowe niż prawdziwe pączki… ale pyszne, niewątpliwie! 🙂

Read More

Domowe gofry (przepis do gofrownicy o niskiej mocy)

Gofry uwielbiam, nie będę oryginalna, twierdząc, że kojarzą mi się z latem. Gofr zwany także goferem może być na przykład z dżemerem 😀 A tak całkiem na poważnie, to podobnie jak w przypadku choćby naleśników- dodatki zależą od naszych upodobań i humoru. Moja przygoda z domowymi goframi zaczęła się od popsutego opiekacza do kanapek. Udałam się do sklepu w celu, cytując klasyka, “nabycia drogą kupna” nowego sprzętu 🙂 Zaintrygowała mnie wersja z wymiennymi wkładami. Zestaw zawierał blaszki do opiekania kanapek, do grillowania i do wypieku gofrów. O gofrownicy myślałam już od dawna, więc postanowiłam zakupić taki zestaw. Po powrocie do domu natychmiast przygotowałam porcję ciasta na gofry i…nie wyszły. Spróbowałam jeszcze raz i rezultat był dość opłakany. Wniosek był jeden- jak coś jest do wszystkiego, to zwykle jest do niczego. Mój sprzęt okazał się być po prostu o nieco za małej mocy. Postanowiłam się nie poddawać i poszukać innych przepisów, nie zawierających dużej ilości tłuszczu czy mleka. W ten sposób powstała dość mocno odchudzona wersja ciasta, ale przede wszystkim i taka, która z łatwością rośnie i piecze się nawet w mojej gofrownicy. Dlaczego o tym piszę? Bo powiedziałam o tym kilku osobom i mniej więcej połowa z nich zadeklarowała, że ma w czeluściach kuchennych szafek nieużywaną gofrownicę właśnie z tego względu, że się nie udawały. Te wychodzą zawsze- jedyne co, to polecam pierwszą partią nauczyć się własnej maszynki, każda niestety może lekko inaczej opiekać…

Read More

Tiramisu

Aż wstyd się przyznać, że jako miłośniczka włoskiej kuchni ten deser robiłam pierwszy raz, a sądząc po szybkości z jaką zniknął- nie ostatni. Usiłowałam ustalić, jaka jest historia tej słodkości, ale mnogość wersji mnie przytłoczyłam. Uznajmy więc po prostu, że jest to jeden z ulubionych deserów włochów i przygotowuje się go jak kraj długi i szeroki. Łączy w sobie intensywny smak kawy, delikatność mascarpone, aromat i strukturę ciasteczek. Czy to zachęcające? Mam nadzieję. Jeśli chcecie sprawić przyjemność swoim bliskim czymś rozkosznie słodkim- ta propozycja jest dla Was!

Read More

Pączusie z ricottą

W karnawale słodkości królują, nie tylko w tłusty czwartek. Chrusty, pączki, różne smażeniny. Niezdrowe i tuczące, ale w ten wyjątkowy czas przestajemy na chwilę liczyć kalorie. Mam dzisiaj dla Was przepis na pączuszki, które urzekły domowników. Chrupiące z zewnątrz i pulchne i mięciutkie w środku.

Read More

Karmelowa panna cotta

Panna cotta to chyba mój ulubiony włoski deser. Najbardziej lubię klasyczną wersję z jakimś owocowym musem, ale przyznam, że chętnie eksperymentuję ze smakami. Niedawno przyjaciółka zaraziła mnie upodobaniem do zbożowej kawy o smaku karmelowym i to właśnie ten napój był inspiracją do powstania deseru, zresztą, jest ona jednym ze składników. Wypróbujcie!

Read More

Babà

Już dawno chciałam Wam napisać o tym neapolitańskim przysmaku. To ciacho znajdziecie w mieście w każdej kawiarni, cukierni. Jest w formie niedużych ciastek, przypominających w formie grzybka, lub większych bab. Prawdziwym hitem są też te, w kształcie górującego nad miastem Wezuwiusza. Można je kupić same, lub z dodatkami takimi jak bita śmietana, owoce- świeże lub kandyzowane. Babà ocieka od ponczu, którym jest nasączona i który nadaje jej smak. Może być cytrynowy, pomarańczowy i pewnie wariacji jest niezliczona ilość. Ja jednak najbardziej lubię wersję z rumem tylko z delikatnym cytrynowym posmakiem i taką Wam zaprezentuję. Jednak nie sposób nie dodać, że owa osławiona babà, to nic innego jak nasza babka ponczowa! Mało tego, rzeczywiście ma ona polskie korzenie. Jej popularyzację przypisuje się Stanisławowi I Leszczyńskiemu, zatem, w dużym skrócie pisząc,  z Polski przez Paryż przywędrowała do Włoch. Niektóre źródła mówią o tym, że nasz król po prostu miał w zwyczaju maczać ciastka w alkoholu, bo tak lubił. Inne natomiast głoszą, że musiał to robić, gdyż, delikatnie mówiąc, miał problemy z uzębieniem 😉 Tak czy siak, ten nieco zapomniany u nas deser powinien znów wrócić do łask, bo jest pyszny!

Read More

Struffoli

Co kryje się pod tą tajemniczą nazwą? Deser, który jest obowiązkowym bohaterem świątecznego włoskiego stołu, nie tylko z okazji Bożego Narodzenia, ale po prostu ważnych świąt i wydarzeń. Najbardziej popularny na moim ukochanym południu Włoch. Ponoć podobny deser przygotowywano tam już w IV wieku p.n.e. Klasyczny przepis doczekał się wielu wersji smakowych, ale i sposobów podania. Ja wybrałam te pychotki z cytrynową nutą.

Read More